Τα πανηγύρια
Τα πανηγύρια - Σελίδα 2
Το μεγάλο όμως πανηγύρι του χωριού μας που κρατά μέχρι σήμερα, είναι το πανηγύρι τ’ Αϊ Γιαννιού, που γίνετε στις 29 Αυγούστου.

 

1%20(2).jpg

Το πανηγύρι αυτό είναι πολύ παλιό, ίσως κρατάει πάνω από έναν αιώνα. Όσο και η ομώνυμη εκκλησία του Αγίου Ιωάννη, που είναι και ο προστάτης του χωριού.

Αν αναρωτηθεί κανείς  γιατί ο Αϊ Γιάννης είναι προστάτης, αν και μακριά από  χωριό, η εξήγηση είναι αυτή:
Παλιότερα οι Βρουβιανίσοι, παραχείμαζαν ως κτηνοτρόφοι οι περισσότεροι, στις όχθες του Αχελώου, κοντά στο γεφύρι, γύρω από τον Αϊ Γιάννη, στον κάμπο γενικότερα, τον οποίο  και καλλιεργούσαν.
Όταν λοιπόν η περιοχή έγινε οικισμός, ( η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, αναφέρει για πρώτη φορά τα Βρουβιανά ως οικισμό της κοινότητας Σακαρετσίου, στην απογραφή του 1907) τότε κτίστηκε και η σημερινή εκκλησία του Αγίου Ιωάννη. Λέγετε ότι στο σημείο υπήρχε ξωκλήσι, χτισμένο από τον καπετάνιο της περιοχής πριν την επανάσταση,  τον Γιάννη Μπουκουβάλα, ο οποίος είχε εκεί το στρατηγείο του.

Εκείνη την εποχή ξεκίνησε και το πανηγύρι, σαν ημερήσιο γλέντι στην αρχή, ανήμερα της γιορτής τ’ Αϊ Γιαννιού και γρήγορα εξελίχθητε σε μεγάλη «ζώοέμποροπανήγυρη».          

1%20(3).jpg

Ο χρόνος που γινόταν το πανηγύρι, (τέλος καλοκαιριού), αλλά και ο χώρος, (σημείο σύνδεσης τεσσάρων Νομών), έδωσε μεγάλα πλεονεκτήματα στο πανηγύρι, που πολύ γρήγορα έγινε μεγάλο και ξακουστό. Αγκαλιάστηκε από πολύ κόσμο και για πολλές δεκαετίες κυριαρχούσε, έχοντας τα πρωτεία των πανηγυριών της περιοχής.
Παλιότερα το πανηγύρι κρατούσε πάνω από μία εβδομάδα. Ξεκινούσε από 23-24 Αυγούστου και τελείωνε 30-31, με αποκορύφωμα  βέβαια την 29η Αυγούστου.

Έτσι γινόταν τότε το πανηγύρι:
α) η δημοπρασία:    Ένα με δύο μήνες νωρίτερα, το εκκλησιαστικό συμβούλιο έκανε τη δημόσια δημοπρασία για την ενοικίαση των θέσεων, για τα εμπορικά καταστήματα και μοιραζόταν ο χώρος, ανάλογα με τη ζήτηση και την πλειοδοσία των ενδιαφερομένων.      
β) η προετοιμασίες:  Λίγες μέρες πριν ξεκινήσει το πανηγύρι, οι έχοντας εξασφαλίσει τη θέση και την ορχήστρα, οργάνωναν το χώρο.
Έφτιαχναν τα απαιτούμενα ΄΄τσιατούρια΄΄ (κιόσκια), τα οποία ήταν σκέπαστρα με κλαδιά από πουρνάρια ή φιλίκια, με φτέρες, αντίσκηνα ή και τσίγκια μερικές φορές, γιατί έπιανε και καμιά μπόρα συνήθως και τους τα έκανε «θάλασσα».
Έφτιαχναν και ένα πάγκο που ήταν το σημείο που ξεχώριζε το μαγαζί από τη σάλα και ήταν και ο πάγκος εργασίας τους. Από εκεί θα περνούσε πρώτα ότι ήταν να σερβιριστεί.
Κατασκεύαζαν και μια εξέδρα με σανίδια, που ήταν το πατάρι (πάλκο) των μουσικών.
Τα καθίσματα ήταν καρέκλες καφενείου και πάγκοι από σανίδια και καδρόνια. Τα τραπέζια ήταν και αυτά με τον ίδιο τρόπο κατασκευασμένα, αλλά φυσικά σε σχήμα τραπεζιού.
Οι εστιάτορες έφτιαχναν τα δικά τους μαγαζιά.
Ένα μικρό χώρο περιφραγμένο με κλάρες, στον οποίο έφτιαχναν ένα πάγκο για τα σερβίτσια, το ψωμί και τις προμήθειες. Μία ή δύο γούρνες, που άναβαν φωτιά και έβαζαν τα καζάνια με τα φαγητά.
Ανήμερα του Αϊ Γιαννιού έβραζαν συνήθως φασόλια ή φακές, γιατί αυτή η μέρα για τους χωριανούς μας,  ήταν και είναι μεγάλη νηστεία. Τις άλλες μέρες έβραζαν και κάνα κοψίδι.
Λίγο πιο πέρα είχαν και τις βαρέλες με το νερό, που μέχρι να γίνει η στέρνα το κουβαλούσαν από το ποτάμι.
Το ίδιο γινόταν και με τις ψησταριές, που συνήθως ήταν η συνέχεια των εστιατορίων και όλα αυτά, στο πίσω μέρος του μαγαζιού και της ορχήστρας.

Ο φωτισμός ήταν  λυχνάρια στην αρχή, μετά λάμπες πετρελαίου, αργότερα ασετιλίνης (λουξ), γεννήτριες ηλεκτρικού ρεύματος τελευταία, ώσπου έφτασε και στον Αϊ Γιάννη το ηλεκτρικό ρεύμα.

Χώροι υγιεινής φυσικά δεν χρειαζόταν, καθώς  ο χώρος διέθετε φυσικές εγκαταστάσεις, με τα τόσα πολλά παλιούρια τριγύρω.



 

World Time

Follow us

Facebook Twitter Youtube

Δημοσκόπηση

ποιά θέματα προτιματε
 

Ημερολόγιο

Νοέμβριος 2017
ΔΤΤΠΠΣΚ
12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930

Εορτολόγιο

η ημέρα, η εβδομάδα του έτους