Η ζωή στο χωριό τον παλιό καιρό
Ο χειμώνας αποτελούσε παρελθόν. Στους στεγνούς πια δρόμους δεν τα ένοιαζε και αν ακόμα τα παπούτσια ήταν τρύπια κι οι φτέρνες απ' έξω.
Την Άνοιξη  ο καιρός ζέσταινε, τα χιόνια έλιωναν.
Οι άνθρωποι πετούσαν τα χειμωνιάτικα και χαίρονταν τις λιακάδες γεμάτοι αισιοδοξία.     
Στα προσήλια του χωριού και τα πεζούλια έβγαιναν και κάθονταν οι παππούδες. Στρίβοντας τσιγάρα απ΄ τις χονδρές ταμπακιέρες αναθυμόνταν  περιστατικά και ιστορίες της ζωής τους.

1%20(11).jpg

Πόλεμοι, καταστροφές, αποκλεισμοί, πείνα, είχαν περάσει από πάνω τους και τους άφησαν πολλές πίκρες και οδυνηρές εμπειρίες.
Την απραξία του χειμώνα διαδέχονταν η κίνηση και η δραστηριότητα. Κλάδεμα, σκάψιμο, όργωμα. Η γη ξυπνούσε και ετοιμάζονταν να καρπίσει. Στα χωράφια μεγάλωναν και ωρίμαζαν τα σπαρτά.
Στα Βρουβιανά,  στα περισσότερα χωράφια έβαζαν πιο πολύ καλαμπόκι παρά σιτάρι καθώς και πατάτες. Το φύτεμα και  το σκάλισμα γινόταν με τσάπες, ενώ το ξεβοτάνισμα με τα χέρια.

Το καλοκαίρι την εποχή του θέρου όλη η οικογένεια βρίσκονταν σε συναγερμό. Η ζωή τους άλλαζε ρυθμό.
Η ένταση της δουλειάς δεν άφηνε καιρό να ασχοληθούν με λεπτομέρειες. Οι δουλειές γίνονταν χονδρικά, ίσα- ίσα για να αντιμετωπίζονται οι ανάγκες που προέκυπταν.
Θέριζαν μέρες ολόκληρες. Δουλειά σκληρή, ξεθεωτική, χέρια, πόδια, πλάτες, όλο το σώμα έπαιρνε μέρος σε μια χωρίς ανάσα προσπάθεια. Ο ήλιος έψηνε και τσουρούφλιζε χωρίς έλεος. Μούσκεμα στον ιδρώτα και ίσκιος πουθενά. Άγάνια  γέμιζαν το στήθος.
Οι γυναίκες μαντιλοδεμένες  άφηναν ακάλυπτα μόνο τα μάτια, για να μη τις κάψει ο ήλιος.

1%20(3).jpg
Οι καλαμιές με τα στάχυα έπεφταν κάτω απ΄ τα κοφτερά δρεπάνια και γίνονταν σωροί  δίπλα σε κάθε θεριστή, που μετά τα έδεναν σε δεμάτια με στάχυα που τα μαλάκωναν με νερό και τα στοίβαζαν σε θημωνιές. Πίσω έμεναν τα κοτσάνια που αργότερα θα καίγονταν η θα παραχώνονταν στο όργωμα.

Το μεσημέρι έτρωγαν και ξεκουράζονταν. Κι είναι να απορεί κανείς, πως άντεχαν τόση δουλειά με το πρόχειρο λιτό και λιγοστό φαγητό που έτρωγαν.

Οι μέρες κυλούσαν κουραστικές μέχρι να τελειώσουν όλα τα χωράφια με την αγωνία μην τους προλάβει χαλάζι, λίβας ή αρρώστια.

Το αλώνισμα που ακολουθούσε είχε κι αυτό δυσκολίες και κόπο.

1%20(12).jpg

Έπαιρναν  τα δεμάτια από τις θημωνιές, τα σκόρπιζαν με τα δικράνια στο αλώνι, μετά έμπαιναν και γύριζαν γύρω- γύρω τα ζώα (άλογα η βόδια), ενώ τα παιδιά ξετρελαίνονταν ανεβασμένα πάνω τους. Έτσι ξεχώριζε το στάρι από τα στάχυα.
Οι καλαμιές γίνονταν άχυρο που το μάζευαν σε λαμνί (μεγάλο σωρό) και το λίχνιζαν σηκώνοντάς το ψηλά με το φτυάρι και το λιχνιστήρι. Όταν ξεχώριζε καθαρό το σιτάρι, έμπαινε σε σακιά και φορτώνονταν για το σπίτι.
Η σοδειά τις πιο πολλές φορές δεν έφθανε να καλύψει τα έξοδα και τις ανάγκες τους και φυσικά ο κόπος τους δεν ξεπληρώνονταν με τίποτα.
Το καλαμπόκι το μάζευαν και το πήγαιναν στο αλώνι. Καλούσαν συγγενείς, γείτονες και φίλους και το ξεφλούδιζαν το βράδυ.
Το ξεφλούδισμα ήταν σωστό γλέντι και περισσότερο για τους νέους. Το τραγούδι, τα γέλια, τα καλαμπούρια και τα πειράγματα έδιναν και έπαιρναν.
Την άλλη μέρα άπλωναν το ξεφλουδισμένο καλαμπόκι στο αλώνι να λιαστεί για 8 μέρες. Ύστερα μαζεύονταν πάλι όλοι και το έσπαγαν.
Όταν  τέλειωνε το σπάσιμο πήγαιναν όλοι παρέα στο σπίτι, όπου η νοικοκυρά είχε έτοιμο φαγητό για όλους και ακολουθούσε γλέντι.

Αφού όλα αυτά είχαν μπει σε τάξη,  όλοι περίμεναν, να κάνουν την εμφάνιση τους  τα πρώτα ΄΄τσιατούρια΄΄  (τι μεγάλη χαρά για τα παιδιά αλήθεια!!!!!) για  το μεγάλο και ξακουστό ζωοπανήγυρο,  του Αϊ Γιαννιού στις 29 Αυγούστου.  Εκεί έρχονταν  άνθρωποι από   όλα τα γειτονικά χώρια, για να κάνουν τις αγορές, τις τράμπες, να γλεντήσουν οι μερακλήδες και να νυφοδιαλέξουν οι νεότεροι!

 




 

World Time

Follow us

Facebook Twitter Youtube

Δημοσκόπηση

ποιά θέματα προτιματε
 

Ημερολόγιο

Αύγουστος 2018
ΔΤΤΠΠΣΚ
12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031

Εορτολόγιο

η ημέρα, η εβδομάδα του έτους